Incompetente Wetenschap – Deel 2/3
Als je geïnteresseerd bent in natuurkunde, moet je “Unbelievable“!
Voordat Einstein de relativiteitstheorie "ontdekte", concludeerde de natuurkunde dat het "veldmomentum" van een bewegende lading de massa van het elektron niet kon verklaren (R.P. Feynman, Lectures on Physics Volume II, hoofdstuk 28-2 en 28-3). De onjuiste aanname dat de elektromagnetische massa van een geladen bol de massa van het elektron niet kan verklaren, leidt tot de toevoeging van een "mechanische" massa.
Het artikel The Equivalence of Kinetic and Magnetic Energy (Galilean Electrodynamics 17, 110-114 november/december 2006) bewijst dat de bovengenoemde wiskundige afleiding van de elektromagnetische massa ongeldig is, aangezien de behoudswet van energie wordt geschonden wanneer die massa wordt berekend. Deze omissie zaait zeer ernstige twijfel over de behandeling van (geladen) deeltjes door de Quantum Mechanic en het vermogen ervan om het elektron en andere deeltjes binnen de elektromagnetische theorie te "verklaren". Pogingen om Maxwells theorie van de elektrodynamica te modificeren faalden spectaculair (R.P. Feynman, Lectures on Physics Volume II, hoofdstuk 28-4 en 28-5).
De positivistische houding van de wetenschap verheft de empirische wetenschap van QM tot een theoretisch absoluut. De empirische wiskundige oplossingen van QM worden beschouwd als de exacte waarheid! Wetenschappers, wetenschapsjournalisten, referees en redacteuren zijn opnieuw niet bereid om de mogelijke gevolgen van deze zeer vroege omissie te overwegen, die het perspectief van QM zo drastisch vormgeeft. Zij wijzen het bovenstaande artikel over magnetische energie ook af met het argument dat het niet actueel is; niet relevant.
Hoe zou een omissie die de natuurkunde zo diepgaand heeft gevormd, ooit niet actueel kunnen zijn?
Commentaar toegevoegd november 2007: de falsificatie van QM
QM neemt aan dat elektrostatische, elektromagnetische en magnetische velden conservatief zijn. Een van de implicaties van deze aanname is dat deze velden radiaal moeten zijn. In het bovengenoemde artikel wordt bewezen dat deze aanname fysiek incorrect is, omdat bij de premisse dat de velden conservatief zijn, de behoudswet van energie wordt geschonden. (Sectie 4. “The Electromagnetic Mass”).
Toen J.J. Thomson (1881) afleidde dat de EM-theorie de elektromagnetische massa van een elektron niet kon verklaren, waarbij hij de wet van behoud van energie brutaal schond, stelde niemand de juistheid van zijn conclusies ter discussie. Zijn foutieve analyse werd volledig gekopieerd door QM en dient hen als bewijs dat de EM-theorie ontoereikend is om elementaire deeltjes te beschrijven. Feynman kopieerde Thomsons fout in zijn Lectures on Physics, naar welk artikel ik hierboven verwijs.
Waarom hebben QM-fysici Thomsons fundamenteel onjuiste afleiding nooit in twijfel getrokken?
Het antwoord op deze vraag is naar mijn weten het onwankelbare geloof van fysici in de vergelijkingen van Maxwell.
De vergelijkingen van Maxwell beschrijven de veronderstelde onderlinge relatie tussen het elektrisch veld, het magnetisch veld, elektrische lading en elektrische stroom. Hoewel de vergelijkingen van Maxwell wiskundig correct zijn, heeft blijkbaar geen enkele fysicus ooit geverifieerd of deze vergelijkingen ook in fysieke zin geldig zijn!
Het gevolg van de schending van de energiebewaring is dat QM fundamenteel onjuiste EM-eigenschappen veronderstelt voor alle elementaire deeltjes.
Alle formules/vergelijkingen van QM/QED/QCD zijn gebaseerd op de aanname dat deze velden conservatief en dus radiaal zijn. Wanneer wordt bewezen dat deze aanname of premisse onjuist is, verliezen alle formules/vergelijkingen van QM/QED/QCD hun theoretische betekenis, omdat alle afgeleide deeltjesformules van QM/QED/QCD fysiek onmogelijk en dus theoretisch onjuist zijn. De afgeleide QM-deeltjesvergelijkingen hebben enkel wiskundige/experimentele betekenis. De QM-deeltjes kunnen in de werkelijkheid niet bestaan omdat hun veronderstelde fysische eigenschappen de belangrijkste natuurkundige wet schenden: de wet van behoud van energie.
QM stelt dat het de meest succesvolle wetenschap ooit is. De empirische/wiskundige betekenis van QM is onbetwistbaar. Een empirisch/wiskundig afgeleide formule die een deeltje beschrijft, impliceert niet dat de vergelijking in fysieke zin correct is. In het bovengenoemde artikel wordt bewezen dat de wiskundige presentaties van de QM-formules fysiek onjuist zijn.
Het gevolg van dit artikel voor QM is dat QM-wetenschappers geen theoretische conclusies mogen trekken op basis van deze formules. Om geldige theoretische conclusies te kunnen trekken, moeten de formules ook in fysieke zin geldig zijn.
Het bovengenoemde "radiale" aspect van het elektromagnetische veld is slechts een van de fysieke entiteiten die "velden" moeten bezitten om als "conservatief" te kwalificeren. Verdere analyse van deze schending van de wet van behoud van energie in QM demonstreert dat de Maxwell-vergelijkingen fysiek onjuist zijn en dat daarmee de theoretische basis voor QM/QED/QCD volledig instort.
Wetenschappers kunnen niet geloven dat QM ongeldig is. Ze voeren aan dat het anders onmogelijk zou zijn om zulke vernuftige formules af te leiden. Ze zeggen dat het experimentele bewijs van QM opweegt tegen de theoretische gebreken! Voor een theoretische wetenschap moeten de fundamentele wetten altijd de basis vormen. Een wetenschap degradeert tot een pseudowetenschap wanneer basis theoretische fundamenten worden genegeerd.
De reden waarom QM empirisch zo succesvol is, is dat duizenden wetenschappers dagelijks al vele jaren zoeken naar formules die bij de experimenten passen. Statistisch verbluffende formules moeten wel gevonden worden. Statistische "geluk" is de basis voor het experimentele succes van QM; niet theoretisch inzicht. Nog steeds beweren dat QM een theoretische wetenschap is, degradeert het tot pseudowetenschap.
Ik heb geprobeerd met veel deskundige wetenschappers te communiceren over deze theoretische inconsistenties, maar niemand was bereid ze te bespreken.
Voor wie de correspondentie met Nobelprijswinnaar Prof. Dr. G. ‘t Hooft wil lezen, lees: Correspondentie met ‘t Hooft.
Deskundige wetenschappers weten dat QM theoretisch gediskwalificeerd is en dat het beroemde Standard Model louter fictieve wetenschap is. Ze willen dit niet bespreken, omdat ze dan moeten toegeven dat ze meer dan 100 jaar ongelijk hebben gehad, en dat is te gênant.
Deskundige wetenschappers geven de voorkeur aan negeren en oneerlijkheid.
Voor wie wil verifiëren dat de QM-afleiding van de elektromagnetische massa fundamenteel onjuist is:
Electromagnetic Mass Lectures on Physics Volume II, Feynman
