Het foton wiskundig
Als je geïnteresseerd bent in natuurkunde, moet je “Unbelievable“!
Het elektron in rust heeft energie gelijk aan:
Het eerste deel van de formule beschrijft de elektrostatische energie en het tweede deel de magnetische spinenergie. Wanneer het elektron beweegt met snelheid v de interactie met het ether neemt af met de Lorentz-factor (Rv/Re). De lading van het elektron wordt samengeperst tot een kleinere sfeer. De radius Re krimpt tot Rv en de potentiële energie neemt daardoor ook toe met de Lorentz-factor:
De straal van het bewegende elektron zal zijn:
Wanneer het elektron wordt gestopt, zijn de magnetische energie en de potentiële elektrostatische energie niet in evenwicht. De spin‑energie van het elektron (Re) is niet langer voldoende om de lading van het elektron te beperken tot een bol met straal Rv. Het elektron zal uitzetten tot Re, waar de uitdijende potentiële kracht weer in evenwicht is met de samentrekkende magnetische kracht van de spin‑energie. Het overschot aan magnetische en kinetische energie van het elektron zal het elektron doen oscilleren. De vergelijking voor de totale energie van het elektron kan nu als volgt worden uitgedrukt:
Het derde deel van de vergelijking, de oscillatie‑energie hv, is de overschotenergie van het elektron. De oscillatie‑energie uitgedrukt in de energie van het stilstaande elektron is:
Figuur 19. De afnemende straal van een elektron in beweging.
De oscillatiefrequentie van het foton kan worden uitgedrukt in de “standaard oscillatiefrequentie” van het elektron. De standaard oscillatiefrequentie van het elektron ξ is de oscillatiefrequentie van het elektron wanneer de oscillatie‑energie gelijk is aan de intrinsieke energie van het stilstaande elektron:
De frequentie van het uitgezonden foton kan direct worden berekend uit de snelheid v en de standaard oscillatiefrequentie van het elektron:
Volgend hoofdstuk: Tijddilatatie
