The Quantum Distance and the Second Quantum Dimension (Compton-radius)
Als u geïnteresseerd bent in fysica, moet u “Unbelievable“!
De Planck‑straal is de kleinste bekende afstand, dus nemen we aan dat de kwantumafstand is: ![]()
We have seen that the ratio between the classical radius of the electron, the Compton radius (Rc ), and QD is the same as the ratio between the rydberg-distance Rr and the Bohr-distance. Is this a coincidence or not?
We assume the ratio has the integer value of:
In figure 3 the quantum numbers 6 and 12 already give some symmetry. First we will concentrate on the quantum number
and show that with this number we can create “homogeneous” space.
In figuur 4 schematically the Compton-radius is the radius of the drawn circle.
Figuur 4. De kwantumafstandstransformatie.
Berekening geeft 25 minuten voor de hoek α (=Alpha=Fine Structure Constant=2π/864***) in figuur 4. In 360 graden zijn er exact 864 hoeken van 25 minuten. De omtrek van de “cirkel” in figuur 4, de som van alle 864 rechte lijnen AB=2*QD, is:
De omtrek van de gecreëerde cirkel is Rc (864 hoeken α van 25’=360 graden) terwijl de omtrek van een cirkel in de macro‑wereld 2πRc !
Dit resultaat is opmerkelijk. Hoe kan Rc zijn 2πRc tegelijkertijd?
Als we de kwantumperimeter willen vergelijken met de macro‑werelperimeter, is de correctiefactor 2π.
De rechte AB, de basis van driehoek OAB, is 2*QD. Het oppervlak van één driehoek OAB is:
Het totale oppervlak van één zijde met 864 driehoeken is:
.
Het oppervlak van beide zijden van de gemaakte “cirkel” heeft
driehoeken met een totaal oppervlak
.
Het “macro‑wereld” oppervlak van twee cirkels met straal Rc is Oc=2πRc ^2, dus bij het oppervlak is er ook een “vertaling”‑factor van 2π voor de transformatie van de QD naar Rc niveau.
Figuur 5. Illustratie van de onvolmaakte Kwantumruimte op de Compton-afstand.
Op het Compton-niveau Rc ,
/2 punt‑volumes vormen een “perfecte” cirkel voor waarnemers in O (figuur 4). De waarnemer in O kan niet meer dan twee, rechthoekige “perfecte” cirkels tegelijk waarnemen op een afstand van Rc . Omdat er geen beperking is voor de observatie‑hoek van de twee “perfecte” cirkels, zou men de cirkels in “elke” richting moeten kunnen waarnemen, maar niet tegelijkertijd (de punt‑volumes creëren bij Rc de tweedimensionale kwantumruimte).
De quantumlampjes bij Rc (figuur 5) raken elkaar op zo’n manier dat ze met
/2 QD‑lampjes een “perfect” cirkel rond O; alle QD‑lampjes van de cirkel Rc zijn “in aanraking”. Men kan observeren dat de QD‑lampjes omhoog en omlaag Rc (figuur 5) geen gesloten perimeters hebben omdat “gekrulde” 3‑dimensionale ruimte rond een lading niet continu met lampjes kan worden gevuld. Ongelijkmatigheid is onvermijdelijk.
Volgende hoofdstuk: De transformatie naar de derde Kwantumdimensie (Bohr-distance)


