zoeken
boven

Discussie over QM en de ether

Als je geïnteresseerd bent in natuurkunde, moet je “Unbelievable“!

We beschreven het waterstofatoom als een EM‑vrije rotator en vonden volledig consistente formules met QM. Wetenschappers stellen dat het Bohr‑atommodel ongeldig is voor atomen wanneer de lading van de kern groter is dan de lading van het positron (Z>1) en dat daarom de gepresenteerde EM‑vrije rotator voor atomen wanneer Z>1 ook ongeldig moet zijn.

De reden waarom Bohr’s atoommodel niet adequaat is om atomen te beschrijven wanneer Z>1, is dat de formule voor de (macroscopische) Coulomb‑kracht tussen twee ladingen   alleen geldig is voor het beschrijven van de elektrostatische kracht tussen ladingen in onze macro‑wereld. De Coulomb‑kracht is in onze macro‑wereld een experimenteel afgeleide formule. De QM‑regels op subatomair niveau zijn niet langer relevant in onze macro‑wereld en om die reden is de Coulomb‑krachtformule niet geldig op QM‑niveau. Op het subatomair (ionisatie) niveau is er interferentie van de elektrostatische velden van de positieve ladingen in de kern. Deze interferentie verdwijnt in de macro‑wereld. De Coulomb‑kracht voor de EM‑vrije rotator en Bohr’s model zou, vanwege de interferentie van elektrische velden op sub‑atomair niveau, moeten zijn :    of  (***)

Interferentie treedt op op subatomair niveau omdat de elektrostatische velden van de protonen in de kern een uitweg zoeken. Niet alle puntvolumes rondom de kern staan in contact (inhomogene ruimte), waardoor de weerstand voor elektrostatische velden varieert rond de kern. De verschillende velden van de protonen in de kern volgen dezelfde lage‑weerstand “route” in de ruimte (=interferentie).

Het elektrostatistische veld rond een kern is niet homogeen. Interferentie van elektrostatistische velden op subatomair niveau wordt verwacht, terwijl in onze driedimensionale wereldruimte/vacuüm het homogeen is.

In het algemeen beschrijft QM wiskundig de fysica op moleculair niveau en sub‑atomair niveau zeer goed. Dit blijft zo zelfs wanneer men zich realiseert dat het gebruik van wiskundige correctiefactoren in QM niet ongebruikelijk is. Ondanks het belang van de wiskundige oplossingen die QM biedt, is er een ernstig gebrek: de fysica achter de QM‑wiskunde wordt niet begrepen.

Het perspectief van de wetenschap over vacuüm is een absoluut lege ruimte, hoewel in de theoretische natuurkunde de veldtheorie algemeen wordt aanvaard en ten minste filosofisch de veronderstelde absoluut lege ruimte tegenspreekt.

Ik verzoek de lezer om de volgende vraag te beantwoorden:

Wat is de kans dat toevallig de rydberg-afstand  keer de Bohrstraal is, en dat de Bohrstraal  keer de Comptonstraal is, en dat de Comptonstraal  keer de Planckstraal is, en dat tegelijkertijd de 12 atomaire ionisatieniveaus van het atoom worden geïdentificeerd, de constante van Planck wordt geëlimineerd als een onafhankelijke natuurconstante, de oorsprong van de wiskundige constante e en π wordt gelokaliseerd, en de mysterieuze aspecten van moleculaire QM worden beantwoord?

Deze observaties en de grote waarschijnlijkheid dat de ruimte niet absoluut leeg is, de aanvaarding van Science of the field theory en de volledige uitleg van het fenomeen van sterrenaberratie, zouden wetenschappers moeten kunnen overtuigen om tenminste naar de zaak te kijken. Nieuwe theoretische ideeën en ontdekkingen gaan echter in tegen gevestigde en traditionele theses en worden daarom fel afgewezen door de wetenschap.

Is het onmogelijk dat de wetenschap ten onrechte concludeerde dat vacuüm absoluut lege ruimte is?

Een volledig wiskundig en fysisch begrip van QM in het geval van Bohr’s atoommodel kan worden bereikt wanneer we ruimte beschouwen die gevuld is met puntvolumes met straal QD. De matrix van puntvolumes die de ruimte rond de kern vullen, is onvolledig voor elektronen (Rc) op afstanden kleiner dan de rydbergconstant. De resonantie van  QD in de “matrix van ruimte” van de Planck-afstand tot de rydberg-afstand kan wiskundig worden gesimuleerd. Deze simulatie zal de 12 ionisatieniveaus van het elektron dat rond de kern draait laten zien. Veel, veel andere kwantumresonantie-afstanden tussen de QD en de rydberg-afstand zullen worden geïdentificeerd.

De lezer moet zich realiseren dat de hierboven getoonde relaties tussen  Rr/Rb=Rb/Rc=Rc/QD=het gevolg zijn van de 3‑dimensionale eigenschappen van het elektron. Het elektron draait rond de kern en de dimensie van het elektron bepaalt de afstanden waar de ruimte “perfect” is voor het elektron. Als het elektron andere dimensies heeft dan  Rc  zouden de waargenomen afstanden  Rr  en  Rb  dienovereenkomstig veranderen.

De kwantisatie van afstand in de getoonde EM-free rotator is volledig consistent met de energetische kwantisatie van QM. De oplossing is zelfs veel eenvoudiger omdat in QM elk atoom zijn eigen energetische kwantisaties heeft, terwijl bij de EM-free rotator en de geometrische energievallen op de ionisatieniveaus de afstand kwantisatie  voor elk atoom hetzelfde is.

De straal van kernen is volgens QM ongeveer 10^-12 meter. Het QM‑volume van kernen bevat dus ongeveer 10^18 puntvolumes. Elk QED‑particle/proces kan theoretisch worden gerealiseerd met de aanwezigheid van 10^18 puntvolumes. Versleept ether is consistent met elk QM/QED (sub)kernproces of -particle dat is ontdekt of berekend Theoretical Physics. Ondanks de consistentie van versleept ether met QM, betogen wetenschappers dat versleept ether QM/QED schendt en daarom de theorie van versleept ether onwaar moet zijn!

Volgende hoofdstuk:  Bibliografie

boven